Okres Sengoku Jidai

Japonia i Japończycy w trakcie okresu Sengoku Jidai (1478-1603).

Na czterech dużych wyspach archipelagu japońskiego, wstaje czerwone
słońce malując niebo wachlarzem naturalnych kolorów. Skradają się
pierwsze promienie słońca oświetlając kraj dla tych, którzy słabo widzą.
Na mile pościągają się trupy samurajów, odważnych wojowników, którzy
zginęli dla swego pana. Jasne i dumne chorągwie (mon)
okrywają martwych. Ich broń dekoruje czerwoną ziemię, a w powietrzu
tylko głucha cisza. Żaden dźwięk, żaden hałas nie zakłóca spokojnego snu samurajów.

W feudalnej Japonii (1470-1600) taki widok nie należał do rzadkości. Ród Ashikaga ustabilizował się na pozycji shoguna, ale ich rządy okazały się krótkie. Największa władza leży teraz w gestii lokalnych panów, lub daymio. Walki o władzę są rzeczą powszechną, a wojownicy żyją i walczą zgodnie z zasadami bushido. Zabójcy są równie istotni w przejmowaniu władzy w dobie niepokoju.

Walka wzmogła się od wczesnych lat XVI wieku, aż do jego końca. Religia stała się ważną kwestią, gdy Portugalczycy i Hiszpanie przekroczyli morza Azji, przynosząc Chrześcijaństwo. Trzem ambitnym panom życie upłynie na walce o zjednoczenie kraju (po 600 latach wewnętrznego niepokoju).

W roku 1338 (późny okres Muromachi) Ashikaga Takuji przyjął tytuł shoguna (militarnego dyktatora Japonii) zaczynając rządy Ashikaga Bakufu. Rządził wyspami przez dwadzieścia lat, aż do swej śmierci w 1358 roku. Jego syn Yoshiakira przejął władzę kontynuując jego linię, co osłabiło rządy militarne. Wybuchła Wojna Oninu (1467-77) pomiędzy klanami Hosokawa i Yamana. Gdy dekada wojny kończy się, staje się jasne, że klan Ashikaga nie ma już władzy nad rodami Japonii. Rozpoczyna się okres sengoku (kraju w wojnie).

Kiedy rozpoczął się okres sengoku, władza shogunatu zmniejsza się znacznie. Zmiany przyspieszyła klęska głodu. Tylko 20% Japończyków zajmuje się rolnictwem. W kraju bez surowców naturalnych ryż służył jako pieniądz oraz towar do wymiany na inne towary. Kiedy liczba ryżu zaczęła spadać, daymio zaczęli zostawiać go więcej sobie niż dawać shogunowi. Nawet gdy już przeszła klęska głodu, bakufu tracił władzę każdego dnia, gdy lokalni panowie wzmacniali swe pozycje.

Nie trwało długo, aż klan Ashikaga stracił całkowicie swą władzę. Shogun stał się jedynie figurantem. W 1573 ostatni shogun Ashikaga, Yoshiaki, zwrócił się przeciwko potężnemu panowi feudalnemu Odzie Nobunadze i opowiedział się po stronie Takedy Shingena. Poniósł porażkę gdy jego sojusznik zginął w oblężeniu. Nobunaga rozprawił się ze zdrajcą 18.08.1573 r. Tak zakończyły się rządy rodu Ashikaga.

Klany takie jak Hojo, Uesugi, Mori, Takeda, Shimazu oraz Imagawa były w posiadaniu ziemi i władzy od 1560 r. Były one nawet bogatsze niż urząd centralny. Zatargi między Uesugi Kenshinem (1530-78) i Takedą Shingenem (1521-73) przerywały pokój przez kilka dziesięcioleci. Konflikt ten zakończył się wraz ze śmiercią Shingena podczas oblężenia zamku Noda. Takeda zginął od kuli snajpera (red.: chodzi oczywiście o postrzelenie z muszkietu, przy czym śmierć nastąpiła dopiero kilka dni po postrzale). Podobne potyczki zdarzały się między innymi klanami, ale konflikt Takeda-Uesugi jest najbardziej znany. Gdy wzmogły się wojny między rodami, władza shoguna nad nimi spadła.

Słaby shogunat Ashikaga nie tylko nie był w stanie kontrolować ambitnych daymio. lecz także chłopów, którzy stali się skorzy do buntów. W 1488 około 100 000 prostych ludzi w prowincji Kaga sprzeciwiło się lokalnemu panowi. Ziemię tę zaczęto nazywać "Hyakusho mochi no kuni", "Prowincją rządzoną przez chłopów". Przez około sto lat chłopi byli w posiadaniu tego terytorium, a rząd bał się ich tak samo jak klasy samurajów.

Gdy walka nasiliła się, jasne stało się, że istnieją różne drogi do zdobycia władzy. Wielu panów feudalnych poślubiło dzieci innych wpływowych samurajów, aby utorować sobie drogę do kariery. Wynajmowanie ninja, lub zabójców stało się równie popularne. Wielu sławnych samurajów zginęło od miecza ninja, a nie od trafienia w bitwie. Uesugi Kenshi został zabity przez jednego z wytrenowanych zabójców, pomimo tego, że wielu sądziło, iż umarł na chorobę wątroby spowodowaną wieloletnim piciem sake (wina z ryżu).

Walki trwały do lat 60-tych XVI w., aż do władzy doszedł Oda Nobunaga. Jak było powiedziane wcześniej, odniósł on sukces usuwając ostatniego shoguna Ashikaga i przejmując trzydzieści prowincji na własność. Jest on znany jako jeden z "Trzech Reformatorów", którzy zjednoczyli Japonię. Prawdopodobnie dokonałby tego dzieła sam, lecz zginął przedwcześnie zdradzony przez jednego ze swych generałów - Akechi Mitsuhide.

Inny z generałów Ody (Toyotomi Hideyoshi), będący zarazem jednym z najpotężniejszych dowódców, pomścił śmierć swego pana zabijając zdrajcę Akechi. Po tym wydarzeniu Hideyoshi przejął władzę nad ludźmi Ody i stał się drugim z "Reformatorów".

Przez następne szesnaście lat Hideyoshi podbijał inne klany lub wchodził z nimi w sojusze. Teraz samuraje pomagali w konsolidacji Japonii. W "Polowaniu na miecze" (1593) cała broń została skonfiskowana chłopom. Akcja ta miała na celu przeciwdziałanie buntom prostych ludzi oraz jasnemu oddzieleni klas. Hideyoshi zaczął prześladować chrześcijan i misjonarzy europejskich po wielu latach akceptacji tej grupy. Jego przesłanki nie były jasne, ale wielu wierzyło, że jego stosunki z Portugalczykami stały się chłodne.

Hideyoshi zmarł w 1598 roku, pozostawiając jedynego dziedzica - niedawno narodzonego Hideyoriego. Dziecko było stanowczo za młode, by przejąć władzę ojca i znów nad Japonią zawisła groźba wojny. Dawny sojusznik Hideyoshiedo - Tokugawa Ieyasu złamał swoje obietnice i przystąpił do zbrojnej rewolty. Wielu było przerażonych i wściekłych na jego poczynania, a najbardziej Ishida Mitsunari. Zebrał on własną armię daymio, która traktowała Ieyasu jak zdrajcę i stworzył "Armię Zachodnią". Tokugawa wraz ze swymi ludźmi utworzył "Armię Wschodnią".

W 1600 roku obie armie starły się w bitwie pod Sekigaharą, a zwycięzca zagarnął Japonię dla siebie. Armia Wschodnia była mniej liczebna i powinna była przegrać, lecz Ieyasu miał asa w rękawie. Potajemnie dogadał się z dwoma generałami przeciwnika i zaproponował im ziemię oraz pieniądze w zamian za stanięcie po jego stronie. Generałowie ci przystali na jego propozycję. Dzięki zaskoczeniu jakim było takie posunięcie, Armia Zachodnia musiała wkrótce upaść. Ishida Mitsunari został złapany i stracony.

Ostatni byli sojusznicy Hideyoshiego zostali pokonani kilka lat później, a Toyotomi Hideyori zginął w zamku Osaka (1615 r.). To zakończyło linię Hideyoshiego. Ieyasu przyjął tytuł shoguna w 1603 roku stając się trzecim i ostatnim z wielkich reformatorów. Shogunat Tokugawa był najdłuższym i najsilniejszym shogunatem w historii Japonii, a rodzina rządziła krajem przez ponad 200 lat. Kiedy państwo zostało zjednoczone i ustabilizowane, zakończył się krwawy okres Sengoku.

Autor: Hatamoto
Data dodania artykułu: 01.03.2006
Data modyfikacji artykułu: 16.11.2010
Prawa autorskie »

Prawa autorskie

W naszym wortalu Konnichiwa.pl pojawiło się wiele tekstów, które zostały nadesłane do redakcji. Mimo starań nie jesteśmy w stanie sprawdzić czy dany tekst nie łamie praw autorskich i nie jest plagiatem. W związku z tym prosimy o zgłaszanie takich tekstów pod adresem redakcja@konnichiwa.pl a ich autorów przepraszamy.

Na stronach serwisu Konnichiwa.pl znajdują się także teksty i zdjęcia pochodzące z innych stron www lub gazet/magazynów - jednak nasza redakcja otrzymała zgodę na ich zamieszczenie lub znajdowała się przy nich odpowiednia informacja o możliwości ich zamieszczenia z podaniem źródła.

Redakcja Konnichiwa.pl nie zezwala także na kopiowanie tekstów i zdjeć należących do członków redakcji bez uzyskania stosownej zgody.

Redakcja Konnichiwa.pl

« wstecz

Strona używa plików cookies. Stosujemy je aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie. Pamiętaj, że możesz samodzielnie określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce prywatności.

zamknij