Most Akashi Kaikyo

Dawne mosty, oparte na łukach, wykorzystywały odporność materiału na ściskanie. Ich zupełnym przeciwieństwem jest most wiszący, którego koncepcja opiera się na odporności na rozciąganie. Ponieważ ów czynnik nowoczesne stale posiadają znakomity, stad też pojawiły się nowe konstrukcje przytłaczające rozmiarami wcześniejsze budowle. Do tej grupy należą m. in. Most Brookliński w Nowym Jorku, Golden Gate w San Francisko, Wschodni Most nad wielkim Bełtem w Danii, most nad Zatoką Humber w Wielkiej Brytanii, no i wreszcie Most nad Cieśniną Akashi, łączący Kobe z wyspą Awaji. Ten ostatni jest uznany obecnie za najdroższy (według różnych źródeł 3,6 do4,3 miliarda dolarów) i najpotężniejszy most wiszący świata. Jego główne przęsło ma 1991 m, natomiast dodatkowo dwa przęsła boczne po 960 metrów. Łącznie liczy więc sobie niemal 4 kilometry długości w całości rozwieszonej na dwóch potężnych pylonach. Pylony, czyli wieże utrzymujące całą konstrukcję, wznoszą się na wysokość 282,8 m. Przy budowie zużyto 200 tys. ton stali (według innych źródeł 96,2 tys. ton), 300 tys. km. kabla, oraz jeden i ćwierć miliona ton betonu.


Most Akashi Kaikyo
Zdjęcie z http://www.matsuo-bridge.co.jp/english/bridges/catalog/akashi.shtm

Most Akashi Kaikyo powstał jako fragment projektu realizowanego przez Zarząd Mostów Sikoku-Honsiu, który przewidywał zbudowanie 18-u takich konstrukcji na Seto Naikai. Ważnym czynnikiem przemawiającym za budową było, oczywiście, przyśpieszenie transportu pomiędzy wyspami, jednakże istotną role odegrało także bezpieczeństwo. Podczas przepraw dochodziło do licznych wypadków, spośród których najbardziej znana jest kolizja dwóch promów w 1955 roku, podczas której utonęło kilkaset osób. Budował połączeń drogowych zapobiegła takim tragediom, jednakże z drugiej strony istotne było, by powstające mosty nie hamowały olbrzymiego ruchu żeglugowego. Przez samą cieśninę Akashi przepływa dobowo 1400 statków.


Trzy drogi łączące Honsiu i Sikoku (spojrzenie od zachodu)
Zdjęcie z http://www.tfhrc.gov/pubrds/julaug98/worlds.htm

Obraz powyżej prezentuje trzy drogi, jakie obrano łącząc obydwie wyspy. Łatwo zauważyć, że projektanci i decydenci postanowili maksymalnie wykorzystać wysepki leżące na Morzu Wewnętrznym. Najdłuższy szlak jest wysunięty najdalej na zachód (na dole zdjęcia). Szczególną ciekawostką tej drogi jest najdłuższy na świecie most kablowy Tatara. To piękna konstrukcja o długości 1480 metrów (270 m. + 890 m. głównego przęsła + 320 m.), zawierająca w sobie ok. 30 tys. ton stali wyprodukowanej przez Mitsubishi Heavy Industries Ltd. posiada potężne, wygięte pylony o wysokości 220 metrów.


Most Tatara, który znajduje się na zachodniej drodze pomiędzy Honsiu i Sikoku łącząc prefektury Hiroszima i Ehime
Zdjęcie z http://www.kawada.co.jp/global/bridge/tatara.html


Pylon mostu Tatara (prawa zastrzeżone dla Johna Ochsendorfa)
Zdjęcie z http://en.structurae.de/photos/index.cfm?JS=28

Więcej o tym i o innych mostach nadzorowanych przez Zarząd Mostów Sikoku-Honsiu (Honshu Shikoku Bridge Authority) można znaleźć na stronie http://en.structurae.de/firms/data/index.cfm?ID=f000005 .

Druga z dróg łącznikowych jest krótsza od zachodniej oraz łączy Okayamę na Honsiu z Takamatsu na Sikoku. Także ona opiera się na szeregu mostów pomiędzy wysepkami wewnętrznymi. Wreszcie najkrótszą drogą prowadzącą z Kobe na Sikoku, na wschód od Takamatsu, jest szlak wschodni opierający się o wyspę Awaji. Jego częścią jest właśnie Most nad Cieśniną Akashi, która dzieli Awaji od Honsiu. Jak zostało wspomniane, jest to połączenie najkrótsze pomiędzy dwoma wielkimi wyspami, jednakże stwarzające problem pokonania szerokiej Ciesniny Akashi. Jednym słowem, było to wielkie wyzwanie konstrukcyjne.


Most nad szeroką Cieśniną Akashi (prawa zastrzeżone dla wannabe)
Zdjęcie z http://www.flickr.com/photo_zoom.gne?id=11922788&context=set-291878&size=o

Całą sprawę i tak niezwykle skomplikowaną, utrudniały fatalne warunki panujące na Seto Naikai: częste tajfuny, opady, wiatry, prądy pływowe, wreszcie trzęsienia ziemi. Wszystko to należało uwzględnić przy projektowaniu i budowie. Zastosowano dla podniesienia bezpieczeństwa nowatorskie rozwiązania. Między innymi sama konstrukcja jezdni, jak to widać na zdjęciach, przypomina kratownicę zamkniętą u góry drogą. Powoduje zdecydowana obniżkę sił wiatrów, któremu most musi stawić czoła. Dodatkowo przewidziano wzdłuż środkowej części jezdni wewnątrz kratownicy potężny pionowy grzebień pełniący funkcje statecznika. Trzeba zresztą dodać, że solidność konstrukcji mostu przeszła test zanim jeszcze została ukończona budowa, podczas trzęsienia ziemi w Kobe w 1995 roku. Teoria mówiła, ze konstrukcja miała być odporna na wstrząsy o sile 8,5 stopni w skali Richtera z epicentrum 150 kilometrów. Trzęsienie ziemi w Kobe miało wprawdzie 7,2 stopnia (czyli było tak czy siak potężne), jednakże jego epicentrum znajdowało się 15-okrotnie bliżej niż w założeniach teoretycznych. Jednakże uszkodzenia okazały się niewielkie. Jedynie fragmenty zakotwienia i przyczółku przy Awaji przesunął się o 1,3 metra, w związku z czym przeprowadzono odpowiednią modyfikację. Ogółem stracono miesiąc czasu, przy czym chyba wszyscy byli szczęśliwi, ze skończyło się na takich drobiazgach.


Budowa Mostu Akashi Kaikyo
Zdjęcie z http://www.pbs.org/wgbh/buildingbig/wonder/structure/Akashi1_bridge.html

Do jej realizacji powołano szereg konsorcjów i zaangażowano potężna liczbę firm. Najważniejsze z nich to:
a) projekt: Honshu Shikoku Bridge Authority,
b) konstrukcja: Obayashi Corp.,
c) stal: Mitsubishi Heavy Industries Ltd., Yokogawa Bridge Corporation,
d) ponadto: Kawasaki Heavy Industries, Soletanche Bachy, Taisei Corporation oraz Kawada Industries
.
Prace rozpoczęto w cieśninie w maju 1988 od likwidacji mielizn przy miejscach, gdzie miały stanąć końcówki mostu, natomiast w 1989 roku zatopiono, następnie zaś wypełniono betonem kesony mające stanowić podstawę dwóch pylonów mostu. Natomiast od 1992 r. zaczęto budować wieże przewożąc poszczególne elementy barkami z lądu i ustawiając na odpowiednich miejscach.


Most Akashi Kaikyo (prawa zastrzeżone dla Jpatokal)
Zdjęcie z http://wikitravel.org/en/Image:AkashiKaikyo_Bridge.JPG

Pierwsze liny pilotujące z włókna aramidowego zaczęto przeciągać w 1993 roku. Dla zachowania pełnej przepustowości Cieśniny Akashi do tego celu użyto najpierw helikoptera. Później zaś zastosowano specjalne wyciągarki ażeby uzyskać naprężenie lin 600 tys. niutonów. Potem przyszła kolej na główne liny nośne.


Konstrukcja kabli nośnych. 127 stalowych drutów o średnicy 5,23 mm splecionych w wiązkę o średnicy 67,99 mm, które to wiązki w liczbie 290 splatano w kabel o szerokości 1,122 m
Zdjęcie z http://www.geocities.jp/general_sasaki/bridge-home.html

Początkowo planowano zastosowanie czterech głównych lin, jednakże zastosowanie nowego gatunku stali o wytrzymałości na rozciąganie rzędu 1,765 kN/nn2 w porównaniu do używanej wcześniej o parametrze rozciągania 1,57 kN/mm2, pozwoliło zredukować liczbę przewodów nośnych do dwóch. Powyższy rysunek ukazuje, co tak naprawdę mieści się w przewodach widocznych na zdjęciach mostu. Jedną z ciekawostek związanych z okablowaniem mostu była rezygnacja z tradycyjnej metody kołowrotkowej nawijania poszczególnych przewodów. Przy Moście Akashi Kaikyo wiązki były splatane już w fabryce, co zdecydowanie przyspieszało czas konstrukcji.


Boczne przęsło mostu (prawa zastrzeżone dla wannabe)
Zdjęcie z http://www.flickr.com/photos/wannabe/11922787/


Most Akashi Kaikyo sfotografowany podczas nocy (prawa zastrzeżone dla Julian Pye)
Zdjęcie z http://www.photodiary.org/ph_a_5457.shtml

Most nad Cieśniną Akashi oddano 10 lat po rozpoczęciu budowy tworząc konstrukcję mocną, lecz wizualnie piękną i pozornie bardzo delikatną. Nie ma tu masywnych łuków podporowych odpowiednio rozkładających ciężar, tylko są dwie wieże i liny podtrzymujące jezdnię. Most Akashi Kaikyo oraz inne wspomniane na wstępie konstrukcje to swoisty dowód poprawności prawideł rządzących konstrukcją mostów wiszących, łączących urodę z użytecznością.

Wszystkich, którzy chcą obejrzeć interaktywny obrazek, który prezentuje okolice jednego z przyczółków zapraszam na stronę http://geoimages.berkeley.edu/wwp904/html/YasuhiroFujimoto.html

Autor: Kelly
Data dodania artykułu: 03.03.2006
Data modyfikacji artykułu: 14.02.2016
Prawa autorskie »

Prawa autorskie

W naszym wortalu Konnichiwa.pl pojawiło się wiele tekstów, które zostały nadesłane do redakcji. Mimo starań nie jesteśmy w stanie sprawdzić czy dany tekst nie łamie praw autorskich i nie jest plagiatem. W związku z tym prosimy o zgłaszanie takich tekstów pod adresem redakcja@konnichiwa.pl a ich autorów przepraszamy.

Na stronach serwisu Konnichiwa.pl znajdują się także teksty i zdjęcia pochodzące z innych stron www lub gazet/magazynów - jednak nasza redakcja otrzymała zgodę na ich zamieszczenie lub znajdowała się przy nich odpowiednia informacja o możliwości ich zamieszczenia z podaniem źródła.

Redakcja Konnichiwa.pl nie zezwala także na kopiowanie tekstów i zdjeć należących do członków redakcji bez uzyskania stosownej zgody.

Redakcja Konnichiwa.pl

« wstecz

Strona używa plików cookies. Stosujemy je aby ułatwić korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie. Pamiętaj, że możesz samodzielnie określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w ustawieniach Twojej przeglądarki. Więcej informacji w naszej polityce prywatności.

zamknij