Wczesna Japonia

Podczas okresu Jomon (1300 p.n.e. do 300 p.n.e.), mieszkańcy japońskich wysp byli zbieraczami, rybakami i myśliwymi. Jomon jest też nazwą ery ceramiki.

Podczas okresu Yayoi (300 p.n.e. do 300 n.e.), kultura ryżu została przejęta przez Japończyków około 100 p.n.e. Z wprowadzeniem rolnictwa, klasy społeczne zaczęły się rozwijać, a części kraju zaczęły łączyć się pod potężnymi właścicielami ziemskimi. Chińscy podróżnicy z dynastii Han i Wei donieśli, że królowa nazywana Himiko (albo Pimiku) panowała w Japonii w tamtym czasie. Okres Yayoi przyniósł też wprowadzenie żelaza i innych nowoczesnych wynalazków. Po raz kolejny, ceramika dała okresowi jego imię.

Do początku okresu Kofun (300 - 710), centrum władzy rozwijało się w urodzajnym Kinai i w około 400 n.e. kraj został połączony jako Japonia Yamato z jego politycznym centrum w i dookoła prowincji Yamato (dzisiaj w prefekturze Nara ). Nazwa okresu pochodzi od dużych grobowców (kofun), które zostały zbudowane dla politycznych przywódców tej ery. Japonia Yamato rozciągała się od Kyushu do równiny Kinai, ale jeszcze z pominięciem Kanto, Tohoku i Hokkaido.

Imperator był członkiem klanu Yamato i mieszkał w stolicy, która była często przenoszona z jednego miasta do innego. Jednakże, klan Soga wkrótce przejął faktyczną władzę polityczną, korzystając z faktu, że większość imperatorów tylko uchodziła jako symbol stanu i wykonała rytuały Shinto.

Z powodu przyjaznych relacji z królestwem Kudara (albo Paikche) na Półwyspie Koreańskim, wpływy ze stałego lądu stale się powiększały. Buddyzm został wprowadzony do Japonii w roku 538 albo 552 i został uznany przez panującą klasę. Książę Shotoku odegrał podobno szczególnie ważną rolę w promowaniu chińskich pomysłów. On też napisał "Konstytucję w siedemnastu artykułach" dotyczącą moralnych i politycznych zasad. Także teorie Konfucjanizmu i Taoizmu, jak również chiński system pisma został wprowadzony do Japonii podczas okresu Yamato.

W 645 roku Nakatomi-no Kamatar-no rozpoczął erę klanu Fujiwara, która miał trwać, aż do powstania klasy wojowników (samurajów) w XI wieku. W tym samym okresie, reformy Taika odniosły skutek: nowy rząd i system administracyjny zostały założone na wzór modelu chińskiego. Cała ziemia została nabyta przez stan i została redystrybuowana jednakowo między rolnikami w dużej reformie rolnej, w taki sposób, aby wprowadzić nowy system podatkowy, który też został zaadoptowany z Chin.