Trzej wielcy przywódcy

W XVI i XVII wieku do władzy doszli trzej wielcy wodzowie. Pierwszym był Oda Nobunaga. Po zwycięstwie w bitwie pod Okehazamą zawarł pokój ze swymi wrogami, żeniąc ich z kobietami ze swojej rodziny. Utworzył on silną armię, której generałów dobierał z wielką starannością, a także zlikwidował urząd szoguna. Ostatecznie Oda Nobunaga został pokonany w walce. Po nim władzę objął Toyotomi Hideyoshi, któremu udało się zjednoczyć Japonię, dołączając do niej wyspy Sikoku i Kiusiu. Do roku 1590 podporządkował on sobie całą Japonię z wyjątkiem klanu Hojo; w końcu jednak i ten klan złożył broń. Kiedy Hideyoshi zmarł, pozostawiając potomka w wieku niemowlęcym, władzę objął Tokugawa Ieyasu. Przywrócił on potęgę urzędowi szoguna, a także założył nową stolicę w Edo - dzisiejszym Tokio. Każdy okazujący nieposłuszeństwo daimyo był natychmiast wysyłany jak najdalej od Edo. Za rządów Tokugawy Ieyasu Japończycy stali się ostatecznie jednym narodem.

Oda Nobunaga (1535-1582)
Pochodził ze skromnego rodu i miał reputację niezwykle przebiegłego człowieka. Doznawszy klęski w bitwie, popełnił seppuku w świątyni, w której się ukrywał.

Toyotomi Hideyoshi (1539-1598)
Był on początkowo ashigaru, czyli piechurem w armii Nobunagi, gdzie dosłużył się rangi generała. Dwukrotnie próbował podbić Koreę, ale za każdym razem bez skutku.

Tokugawa Ieyasu (1542-1616)
Ponieważ pochodził z klanu Minamoto, przybrał tytuł szoguna i ustanowił szogunat Tokugawy. Rozwinął na dużą skalę siatkę szpiegów, którzy donosili mu o rebeliach daimyo.

Jeden naród

Stare japońskie powiedzenie brzmi: "Nobunaga siał ryż, Hideyoshi ugniatał ciasto, a Tokugawa zjadał tort." Wszyscy oni doprowadzili do zjednoczenia Japonii i stworzyli podstawy jej obecnego kształtu. Szogunat Tokugawy rządził Japonią przez około 250 lat. W tym okresie Japonia rozwinęła swą odmienną od innych krajów kulturę.