Przygoda z owcą, aut. Murakami Haruki

Jest to kolejna powieść Murakamiego, którą czytałem. W związku z tym, nieodłącznie nasuwają się porównania z Na południe od granicy, na zachód od słońca. Tymczasem porównać jest niezwykle trudno ze względu na całkiem odmienny rodzaj, który reprezentują sobą obydwie powieści. Tamta to powieść obyczajowa podbudowana psychologią, ta natomiast stanowi ogniwo pośrednie pomiędzy kryminałem a science fiction. Romansowy wątek także się pojawia, lecz znaczenie ma drugorzędne. Czy to dobrze? Niespecjalnie, bowiem Murakami chyba lepiej się czuje właśnie w obyczajówkach. Przynajmniej bardziej przypadła mi do gustu druga powieść. Niby kryminał daje lepsze pole do wciągnięcia czytelnika w akcję, szczególnie takiego czytelnika, jak ja, który, chociaż bardzo lubi czytać, preferuje raczej ludniejszą lekturę, jednakże mam wrażenie, że coś tam nie jest do końca dobrze.

Początek jest świetny. Mamy tajemnicę, mamy mafię, mamy podziemie, mamy, dziwne polecenie, które główny bohater musi spełnić. Mamy także od razu cudowny motyw dziewczyny, która fascynuje uszami. Potem jednak, jakby nie zagrało. Murakami, wiadomo, pewien poziom utrzymuje zawsze, jednak odniosłem wrażenie, że trochę zbyt wiele tu dziwaczności, natomiast mniej opisu relacji ludzkich, czy przemyśleń. Jest to powieść na pewno efektowniejsza niż Na południe od granicy, na zachód od słońca, jednakże efektowniejsza nie musi oznaczać lepsza, czy bardziej przemawiająca. Moim zdaniem, najlepszy w tej powieści jest język. Świetna narracja wypełniona realizmem. Język daje wrażenie pełnej normalności. Sytuacje, kreowane przez Murakamiego wydają się całkowicie na miejscu, właśnie, dzięki znakomitemu warsztatowi pisarskiemu oraz warsztatowi translacyjnemu Anny Zielińskiej-Elliott.

Pozostawiając Czytelnika sam niepewnym, czy niniejsza książka należy do grupy przyzwoitych przeciętnych, dobrych, czy też takich sobie pozycji wspomnę jeszcze, ze należy ona do serii Biblioteka Japońska, która była redagowana przez znawcę Kraju Kwitnącej Wiśni prof. Melanowicza. Niewątpliwie, rekomendacja pana profesora stanowi istotny argument dla każdego miłośnika japońskiej powieści.

Murakami Haruki
Wydawnistwo Wilga 1995