Pracownia japońskiego miecza

Trudno dziś ocenić w jakim stopniu zaangażowanie osób zajmujących się wytwarzaniem mieczy Japońskich odbiega od konwencjonalnych metod. Reprezentuję kuźnię tradycyjną oraz wszelkie metody stosowane przez warsztaty rzemieślnicze. Wykonując miecz należy w szczególności zwrócić uwagę na kształt głowni, oprawę całości oraz technikę, jaka może być zastosowana. Ważne jest również solidność oplotu rękojeści oraz to z czego całość jest wykonana. Co powinno zaistnieć i mieć wpływ na wartość dobrego miecza?

1. Prawdziwość hamon i jego rysunek.
2. Czystosć szlifu.
3. Prawidłowy frez środka pochwy mieczowej.
4. Kształt głowni.
5. Punkt ciężkości.
6. Oprawa rękojeści.
a) Pierścienie wykonane technikami klasycznymi
b) Oprawa i jakość skóry rekina lub raya (same)
c) Prawidłowy i solidny oplot taśmą jedwabną lub bawełnianą
7. Wygląd zewnętrzny całości.
8. Wyważenie (w zależności od predyspozycji ćwiczącego).
9. Użycie metali szlachetnych.
10. Technika malowania pochwy mieczowej (Saya).

Mogę uwzględnić kilkadziesiąt punktów miecza, stosując metody najbardziej powszechne. To jedyna broń, której bez płaszcza specjalnie przygotowanej glinki nie można zahartować. Dlatego też ostatecznym podpisem każdego miecznika jest Hamon- utwardzona część głowni, jest to rysunek powstały w wyniku reakcji termicznej w głębi stali. Sądzę, że ogólnie określenie czym jest miecz japoński tak do końca nie wystarczy. Trzeba tego doświadczyć osobiście!

Pracownia japońskiego miecza Shin Shinto