Okres Azuchi Monoyama 1573-1603r.

W 1559 Oda Nobunaga przejął kontrolę nad prowincją Owari (wokół nowoczesnego miasta Nagoya). Jak wielu innych daimyo był on zapalonym zwolennikiem zjednoczenia Japonii. Dzięki dobremu położeniu geograficznemu, w 1568 przejął kontrole nad stolicą.

Po umocnieniu się w Kyoto, Nobunaga kontynuował wycinanie swych wrogów. Wśród nich były militarne sekty buddyjskie (Nobunaga nie znosił ich jak nieświeżego zapachu spod pach;) ), zwłaszcza sekta Ikko (Sekta Czystej Ziemi), która stała się potężna w wielu prowincjach. Nobunaga kazał zniszczyć klasztor Enryakuji koło Kyoto w 1571 roku. Jego wojna z sektą Ikko trwała do roku 1580.

Dość szczęśliwie udało się Nobunadze dogadać z dwoma najbardziej groźnymi przywódcami klanów ze wschodu: Takedą Shingenem oraz Uyesugi Kenshinem. Obaj zmarli zanim zdołali przeciwstawić się Nobunadze. Po śmierci Shingena, Nobunaga pokonał klan Takeda w bitwie pod Nagashino (1575), korzystając z nowoczesnych technik wojennych.

W 1582 roku, generał Akechi zamordował Nobunage i przejął jego zamek w Azuchi. Jako pierwszy zareagował inny generał Toyotomi Hideyoshi, pokonując nędznego buntownika Akechi i przejmując kontrolę. Następnie kontynuował eliminacje wrogów. Uciszył północne prowincje i Shikoku w 1583, oraz Kyushu w 1587 (wiadomo w jaki sposób). Po pokonaniu rodziny Hojo w prowincji Odawara (1590), Japonia została ostatecznie zjednoczona.

Aby utrzymać kontrole nad prowincjami, Hideyoshi nakazał zniszczyć wiele zamków postawionych w czasie wojen domowych. Zasada była prosta: jedna prowincja - jeden zamek. W roku 1588 nakazał konfiskatę broni rolników i instytucji religijnych w "polowaniu na miecze". Zakazał również samurajom uprawiania ziemi i zmusił ich do przeniesienia się do zamków. Wyraźne różnice miedzy klasami miały ułatwić rzadkawą kontrole. Dodatkowo rozpoczęły się pomiary gruntów w 1583 roku (chodziło o dokładniejsze naliczanie podatków w ryżu). W 1590 roku największy zamek Hideyoshiego (Osaka) został ukończony.

W 1587, nasz dzielny wódz wydał edykt wypędzający misjonarzy chrześcijańskich (Jezuici zaczęli za dużo mieszać). Pomimo tego Franciszkanie mogli przybyć do Japonii w 1593 roku, a Jezuici pozostali aktywni na zachodzie kraju. W 1597 roku Hideyoshi wzmocnił prześladowanie misjonarzy chrześcijańskich, zakazał nawracania i skazał na śmierć 26 Franciszkanów jako ostrzeżenie. Chrześcijaństwo było postrzegane jako przeszkoda w całkowitym podporządkowaniu się kraju, co więcej, wielu Jezuitów i Franciszkanów zachowywało się wrogo wobec instytucji shintoistycznych i buddyjskich.

Po zjednoczeniu kraju, następnym niecnym planem Hideyoshiego było podbicie Chin. W 1592 roku, armia japońska najechała Koreę i przejęła Seul w ciągu kilku tygodni. Jednakże została zepchnięta z powrotem przez wspólne siły Korei i Chin. Uparty Hideyoshi nie chciał wycofać swych oddziałów, aż do ostatecznej ewakuacji w 1598 roku - roku swojej śmierci.

Tokugawa Ieyasu, inteligentny sprzymierzeniec Nobunagi i Hideyoshiego, został następcą swych partnerów i zaczął rządzić krajem.