Nazenji

Historia tej najważniejszej świątyni sekty Rinzai buddyzmu zen wiąże się z cesarzem Kameyama, który abdykował w 1274 roku. Ponieważ władca lubił piękne krajobrazy, Hihashuiyama poruszyła go swoim pięknem tak, że zbudował tu dwa pałace. Niestety, okazało się, że siły zła przeszkadzały tu mieszkać, toteż w 1290 roku wezwał słynnego kapłana Fumon, którego egzorcyzmy okazały się niezwykle skuteczne.

Wrota San-mon
Zdjęcie z http://www.ams.jhu.edu/~nakama/picturesOfJapan.html

Ucieszony eks-cesarz ofiarował mu w podzięce dolny kompleks pałacowy, potem zaś dołączono do niego i górny. Sam zaś władca stał się uczniem świątobliwego męża dochodząc nawet do pozycji Ho-o, czyli Wielkiego Kapłana. Fumon nauczał buddyzmu zen i właśnie tak powstała Nazenji. Podczas wieków świątynia była niszczona wielokrotnie. Najbardziej ucierpiała, kiedy mnisi konkurencyjnej sekty Tendai z góry Hiei zniszczyli Nazenji w 1393. Kolejne zniszczenia spowodowały płomienie w 1447 I wojna Onin w 1467. Poważną odbudowę rozpoczął Toyotomi Hideyoshi, kontynuował zaś Tokugawa Ieyasu, także cesarz Go-Yozei. Renowacja i wielkie nadania postawiły Nazenji ponad 62-oma innymi świątyniami, których tereny liczyły łącznie ponad 370 tys. m2. Obecnie jest ich 12.

Akwedukt przechodzący przez Nazenji
Zdjęcie z http://www.informatik.uni-osnabrueck.de/lingemann/japan/day_09-24/page3.html

Główne wejście świątyni to potężne wrota, zwane przez jednych San-mon, czyli Górskie Wrota, przez innych zaś Tenkanoryu-mon, czyli Smocze Wrota, należące do trzech największych w Japonii.. Pobudowane w 1296, zniszczone w 1447, odbudowane w 1626 przez generała Todo Takatorę, podwładnego Tokugawy Ieyasu, który poświęcił je wojownikom, którzy polegli podczas zdobywania Zamku Osaka w 1616. Brama jest piętrową konstrukcją, na wyższej zaś kondygnacji mieszczą się wizerunki Buddy oraz Tokugawy Ieyasu, Todo Takatory, 16 świętych, i 2 bodhisatw, także przepiękne obrazki młodych kobiet i feniksów namalowane przez Kano Tanyu Tosę Tokuetsu.

Pawilon Opata Hojo, będący Skarbem Narodowym, dzieli się na większy Daihojo i mniejszy Shohojo. Większy jest darem shoguna Tokugawy Ieyasu, natomiast wcześniej stanowił dar Toyotomi Hideyoshiego dla cesarza.

Tygrysie skały słynnego kamiennego ogrodu (prawa zastrzeżone dla Sharleen & Luis Felipe Gutiérrez-Hiller)
Zdjęcie z http://gallery.gutierrezhiller.com/index.php?filters=0&collection=9&album=japan&id=469

Wewnątrz znajdują się pięknie zdobione malunki ze szkoły Kano, natomiast w Shohojo parawany udekorowane w chińskie krajobrazy oraz wizerunki tygrysów. Wielką ozdobą jest także, widoczny z Hojo, ogród kuresansui, zwany "Ogrodem skaczącego Tygrysa" stworzony przez Kobori Enshu, składający się jedynie z piasku i kilku głazów.

Ogród krajobrazowy Nazenji
Zdjęcie z http://www.ams.jhu.edu/~nakama/picturesOfJapan.html

Oczywiście, oprócz tego, Nazenji może także pokazać z dumą ogród krajobrazowy. Spośród wielu ciekawych rzeczy wewnątrz ogrodu znajduje się pawilon herbaciany, także projektowany przez Kobori Enshu oraz stary akwedukt doprowadzający wodę z jeziora Biwa.