Fauna i flora

Zróżnicowanie klimatyczne wpływa na różnorodność flory i fauny. Szybki rozwój gospodarczy Japonii pociągał za sobą rabunkowe wycinanie lasów, jednak wiele pasm górskich jest na tyle niedostępnych, że przyroda została ocalona. Obecnie wiele lasów jest zniszczonych przez kwaśne deszcze.

Lasy pokrywają ponad 66% powierzchni kraju, w północnym Hokkaido lasy szpilkowe typu tajgi, w północnym Honsiu lasy zrzucające liście na zimę (głównie buki buna, biały dąb, kasztanowiec, klony), na południu Honsiu, Sikoku i Kiusiuwiecznie zielone lasy podzwrotnikowe (dęby, czerwona i czarna sosna japońska, jodła momi, bambusy) i na archipelagu Riukiu lasy zwrotnikowe. W górach piętrowy układ roślinności, ponad lasami liściastymi górskie lasy iglaste (głównie świerkowo - jodłowe), wyżej zarośla subalpejskie i roślinność alpejska. Bogata flora Japonii (około 5 tys. gat. roślin naczyniowych) ma w znacznym stopniu charakter reliktowy (trzeciorzędowy). Liczne parki narodowe i rezerwaty (m.in. Seto - Naikai, Fudżi, Aso - san).

Największym ssakiem jest niedźwiedź brunatny (rys.1). Do rzadkich gatunków należą olbrzymie salamandry, makaki bezogonowe i żbiki irimate nazywane żyjącymi skamieniałościami. Innymi zwierzętami żyjącymi w Japonii są: makak japoński (rys.2), jeleń wschodni (rys.3), olbrzymia salamandra Megalobatrachus japonicus (rys.4), jadowity wąż trimeresurus (rys.5). Wśród ptaków powszechne są czaple, dzikie kaczki, bażanty; natomiast prawdziwą rzadkością są zagrożone wymarciem ibisy japońskie, występujące jedynie na wyspie Sado, a także żurawie japońskie i czarne bociany[1].

W japońskich parkach przeważają słabo wykształcone gleby górskie; w południowej części kraju gleby tropikalne, m.in. czerwonoziemy i żółtoziemy, w środkowej brunatne (Nizina Kanto) ze znacznym udziałem gleb wytworzonych z popiołów wulkanicznych oraz gleb glejowych, w części północnej, gleby bielicowe i torfowe.

Świat roślinny Japonii jest bardzo piękny i zróżnicowany, ze względu na wielką różnorodność klimatu i ukształtowania terenu. Niektóre kwiaty i drzewa mają dla Japończyków szczególne znaczenie. Kwiaty wiśni (sakura) (rys.6), które bardzo szybko opadają, są poetycką refleksją nad zmiennością tego świata. Dla odmiany sosna (matsu) jest symbolem długowieczności, a bambus (take), ze względu na swą wytrzymałość i giętkość, symbolizuje umiejętność pokonywania trudności i siłę. Chociaż w Japonii jest wiele ptaków, owadów i małych zwierzątek, nie ma tu wielu dużych drapieżnych ssaków. Największe są niedźwiedzie, żyjące w górskich ostępach[2].

rys.1 Niedźwiedź brunatny

źródło: http://portalwiedzy.onet.pl/23238,1,1,1,galeria.html

rys.2 Makak japoński

źródło: http://www.city.poznan.pl/turystyka/zoo/html_nowe_zoo/n087.html

rys.3 Jeleń wschodni

źródło: http://www.cwikowscy.pl/SA282pop.html

rys.4 Salamandra olbrzymia

źródło: http://argon.kul.lublin.pl/~zuch/zad1/index.php

rys.5 Wąż trimeresurus

źródło: http://wetkros.republika.pl/snake.htm

źródło: http://argon.kul.lublin.pl/~zuch/zad1/index.php

rys.6 Sakura

źródło: zdjęcie własne

Przypisy:
1. Rowthorn C., Ashburne J., Atkinson D., Bender A., Benson S., Mclachlan C., "Przewodnik Pascala: Japonia", Bielsko - Biała, 2004, s.14

2. Rudnicki B., "Podróże marzeń: Japonia", Warszawa, 2006, s.56-57