Franciszkanin polski, naprawdę nazywał się Zenon Żebrowski. Żył w latach: ok. 1890-1982. Misjonarz od 1924 roku, w 1930 roku udał się, wraz z św. Maksymilianem Kolbe, do Japonii do Nagasaki, gdzie już pozostał, zajmując się pracą misjonarską oraz dobroczynną, którą wykonywał przez całą II wojnę światową. Przeżył wybuch atomowy w Nagasaki, gdzie włączył się do akcji ratowania ofiar. Po demokratyzacji życia w Japonii podjął akcje dobroczynne w cłym kraju, szczególnie podejmując inicjatywy dotyczące opieki nad dziećmi. Mówił o sobie, że: nie ma czasu na umieranie. Dokładnie taki tytuł miała książka Matsui Choro o jego działalności wydana w 1966 roku. Wielokrotnie odznaczony za swoją działalność, między innymi Zuiho-sho (Order Świętego Skarbu). Miał licznych naśladowców i należy do niezwykle nielicznej grupy ludzi, którym jeszcze podczas ich życia postawiono pomnik na japońskiej ziemi.