Sake: japoński napój alkoholowy ze sfermentowanego ryżu. Było i jest jedną z rodzajów ofiar składanych shintoistycznym bóstwom, czyli kami. Dawniej, gdy Japończycy nie znali technik destylacji, sake miało postać papki i mawiano, że sake się je. Według znawców najlepszą wodą do robienia sake jest ta z rejonów Kobe, Nada, u podnóża góry Rokko.
Początkowo pito zimne sake, stopniowo zaczęto je podgrzewać. Przed podaniem sake wlewa się do ceramicznego naczynia, wstawia do ciepłej wody i podgrzewa do około 38°. Najsmaczniejsze jest młode sake, nie nadaje się ono bowiem do dłuższego przechowywania niż przez rok . Szczególną rolę napój odgruwa w ceremonii ślubnej. Istnieje odmiana korzenna sake: toso, podawana na Święta Nowego Roku. Toso to nalewka wina ryżowego z domieszką ziół leczniczych i korzeni np. pieprzu, imbiru, cynamonu, czerwonej fasoli, rabarbaru czy korzeni kampanuli (dzwonka). O sake wspomina najstarsza kronika japońska Kojiki (VIII w.).
Przysłowia z sake:
Z początku człowiek pije sake, potem sake pije sake, pod koniec sake pije człowieka.

Sake i długi sen to najkrótsza droga do biedy.